W styczniu 2016 roku ówczesny prezydent Barack Obama odniósł się do zmieniających się wymagań gospodarki XXI wieku i określił informatykę (CS) jako „nową podstawową umiejętność wymaganą od współczesnych studentów”.1" Aby sprostać wyzwaniom swoich czasów, ogłosił plan zapewnienia wszystkim uczniom dostępu do edukacji CS.
Dokonana przez Prezydenta Obamę ocena znaczenia edukacji CS odzwierciedla postawy i opinie wielu pedagogów, a także rodziców i uczniów z poszczególnych krajów. Podkreślają to wnioski z niedawnego badania przeprowadzonego przez Google; 82% uczniów było przynajmniej w pewnym stopniu zainteresowanych nauką CS, przy czym 84% rodziców uznało CS za co najmniej tak samo ważne jak wymagane (i bardziej znane) przedmioty, takie jak matematyka i czytanie.
Zastanawiając się nad wszechobecną obecnością w społeczeństwie nowej podstawowej umiejętności stulecia, były dyrektor generalny General Electric, Jeff Immelt, stwierdził niedawno:
„Jeśli dołączysz do firmy w wieku 20 lat, w przeciwieństwie do mojego, nauczysz się kodować. Nie ma znaczenia, czy zajmujesz się sprzedażą, finansami czy operacjami. Być może nie zostaniesz programistą, ale będziesz wiedział, jak kodować.2 Immelt opisuje cel, w ramach którego docenia się i docenia możliwość przenoszenia podstawowych umiejętności informatycznych, a produkty uboczne szkolenia CS (np. rozkład problemu, logika, identyfikowanie alternatywnych rozwiązań, kreatywność) są również doceniane ze względu na ich zastosowanie inne niż CS w obrębie siły roboczej.
Odpowiednim celem było poszerzenie udziału w zajęciach edukacyjnych CS; Konsekwentnym celem było również zajęcie się problemem nierówności płci w tym obszarze tematycznym. Obecnie dziewczęta stanowią około połowę wszystkich zdających egzamin AP, ale stanowią tylko 25% osób biorących udział w zajęciach z informatyki AP.3
Robotyka edukacyjna może być skutecznym narzędziem do nauczania CS, pomagając jednocześnie w poszerzaniu celów związanych z uczestnictwem.4,5 Niedawne postępy w robotyce edukacyjnej obniżyły koszty i zwiększyły łatwość użycia, czyniąc je bardziej dostępnymi dla uczniów i stopniowo przekształcane jako niezawodny sposób uczenia się koncepcji CS. W związku z tym związek między CS a robotyką jest jasny; uczniowie mają możliwość programowania swoich robotów do wykonywania skomplikowanych zadań, zarówno na zajęciach lekcyjnych, jak i na boiskach konkursowych. Chociaż wykonanie złożonych zadań może być celem, środki obejmują rozbicie tych zadań na mniejsze części, a następnie iteracyjne zbudowanie ich razem w celu stworzenia rozwiązania.
W klasach rusztowanie tego procesu jest niezwykle ważne, a robotyka edukacyjna może skutecznie ułatwiać zarówno rozkładanie, jak i rusztowanie złożonych zadań. Możliwość skutecznego nauczania możliwych do uogólnienia umiejętności CS, przy jednoczesnym oferowaniu sposobów dywersyfikacji uczniów rozpoczynających naukę na tych kierunkach, sprawia, że Robotyka Edukacyjna wnosi znaczący wkład w ruch Computer Science for All.